|
ه
اين چيست؟ درد ِ کيست؟ که ما را صدا زده ست
ما را به سوی تلخ ترين ها صدا زده ست
***
ای آب های بندر ِ"چمخاله" بشنويد!
ما را غم ِ قديمی ِ دريا صدا زده ست
***
ساز ِ «صبا» کجاست؟ که بنوازدت به درد
آن سينه را سرود ِ غم افزا صدا زده ست
***
نام ِ ترا ستاره ی ارديبهشت ماه
اين بار از تمام ِ بُلندا صدا زده ست
***
شوريده ی طراوت ِ سبزينه های چای!
بنگر، ترا بهار ِ شکوفا صدا زده ست
***
دريا سرود ِ سينه ی عشاق، کی شنيد؟
اين درد را صداقت ِ صحرا صدا زده ست
***
بخت ِ بُلند ِ توست که اين عشق ِ سر بلند
جان ِ ترا شکفته وُ زيبا صدا زده ست
***
در سينه، شعله - شعله، غمت بی امان نشست
عشق ِ ترا هميشه، دل ِ ما صدا زده ست
***
آنجا اگر ترانه ات تاريک وُ تلخ گشت
ما را غم ِ بُلند ِ تو اينجا صدا زده ست
***
تنگ است قامت ِ غمت در قالب ِ غزل
نام ِ ترا قصيده ی فردا صدا زده ست
***
ديشب تمام ِ چهره ی آئينه، اشک بود
وقتی که ديد مرگ، يکی را صدا زده ست
کُلن ۲۶ ارديبهشت ۸۸
رضا مقصدی
|